Kindermishandeling is een beladen begrip. Ouders mishandelen hun kinderen vaak niet met opzet, maar omdat het hun gewoon niet lukt om hun kinderen de zorg te geven die ze nodig hebben. Oorzaken liggen bv in persoonlijke problemen van een of beide ouders, door problemen in hun relatie of gedragsproblemen van het kind. Dat uit zich in onmacht en frustratie. Bij mishandeling komen kinderen iets te kort of wordt hun iets aangedaan waardoor zij lichamelijke of psychische schade oplopen. Hun gevoel van eigenwaarde, veiligheid en zelfvertrouwen wordt wezenlijk aangetast.In de praktijk gaat het in vele gevallen om een combinatie van verschillende vormen van mishandeling. In de situatie van die kinderen komt meestal alleen verandering wanneer mensen in hun omgeving iets ondernemen.
Daders dwingen kinderen vaak geheimhouding af (bedreiging, chantage). Bovendien zoeken kinderen de schuld vaak bij zichzelf (vaak aangepraat).
Als je zo'n akelig geheim moet bewaren is een eerste stap erover praten met iemand die je vertrouwt. Het is daarom belangrijk om als dat mogelijk is met het kind te overleggen wat er ondernomen wordt. Het stoppen van de mishandeling heeft echter de hoogste prioriteit.

Kinderen zijn vaak gedurende jaren getuige van partnergeweld. Naast het feit dat dit tot trauma's kan leiden, heeft onderzoek uitgewezen dat een groot deel van deze kinderen het risico loopt later zelf pleger of slachtoffer van huiselijk geweld te worden. Ook deze kinderen hebben recht op aandacht van de hulpverlening.